28 February 2010


Bunu bi kere daha yazmıştım galiba ama durum bende hızla vicdan azabına dönüştüğü için bi kere daha yazmak istedim. ''BU faysbuk ÇIKTIĞINDAN BERİ BU kifoz OLAYLARI BİRAZ SEKTEYE UĞRADI''
Kakam geldi dur o zaman hemen feysbuka yazayım durumuna geldim halbuki burası hiç bööle diil. E tabi buraya yazaken yazdığım şey kakamın gelmesiyle de alakalıysa onu da yazdım buraya elbet ama kakam geldi diye dünyay yayın yapma yeri diil burası. Tembel oldum işte.

''Tüme varım'' yoluyla yaşıyorum hayatımda son zamanlarımını. Önce Eminön'nde yürürken 5 liraya dünyanın en güzel telefon kılıfını alıp, aylar sonra o kılıfın içine 1800 liralık telefon alıyorum. Önce kılıfı alıp sonra telefonu almak çok ''ben'' ve 5 liralık kılıfın içine 1800 liralık telefon koymak çok ''hayat''. Belki de ondan buraya yazamayışım. Tüme vararken insan biraz daha ''erkek kafa'' oluyo galiba. Hiç oturup ağlamıyorum mesela, hemen ağlamaya başlayıp konuyu temize çıkarıyorum. Açıklığa kavuşturmam gereken o kadar çok var ki aslında kadın kafayla baktığında; ama aslında bi yandan da hiç biri yok.

Ertelediklerim ve geç kaldıklarım yok hayatımda son zamanlarda. Ertelendiyse büyük ihtimalle olmayacaktır olacaksa da zamanı gelmemiştir. Geç kaldıysam zaten tartışmaya gerek yok geçmiş gitmiş.

Biraz zor bi durum böyle yaşamak ama kasmıyorum nie bööle oldu diye. Geçici bişe olduğundan eminim ve geçtiği zaman başka huyları olan bi Nesli geleceğinden de eminim.

Ay yüzbin tane fikir var kafamda ama hiç birinin bi anlamı yok ve panik olmuyorum. İLk defa korkudan başka hiç bişe hissetmeden yaşıyorum ve yine panik diilim yaaa!!!!

Bu komik olma hali bende giderek yükseliyo hadi hayırlısı.

Bi de bu aralar, bu yakınlarda yine yazmış olabileceğim affetmek ve iyi insan olmak arasındaki kavgayla geçiyo. İyi insan diilim olmak da istemiyorum veeee hatta artık ''aman yaaa ya üzersem'' iç sesini hiç duymuyorum direk üzüyorum üzerine bir de üzebildiğim için mutlu oluyorum. Bu amansız denemeler bazen yerli yersiz insan üzme haline dönüşüyo ama neyseki kahramanımız hala beni sevebilmek için çaba harcıyo.

Annem hissetmiş olacak ki bu af(fet)(edeme)mek hallerini ki; yerli yersiz konuşmalar yapıyor. Anneyim ben içime doğar ben bilirim diyo hep ya gerçekten böyle bişe olabilir bu hayatta. Bazen gizlediğim herşeyi adı gibi bildiğinden emin olup paniğe kapılıyorum ama sonra da hoşuma gidiyo. Bu saftirik annem bana ne olursa olsun ''sev çocuğum'' diye bişe öğrettiler. Bazen kızıyorum bu duruma sonra annemin onca yaşına rağmen naif ve cool havası beni çok özendiriyo ''annem'' olmaya. Silkelenip kendime geliyorum hemen.

Neyse sadede gelince, affetmek istemiyorum ne kendimi ne olanları. Olmuşsa olmuştur. Nefret dolu değilim ama kendimi sevgi dolu olmak için de kasmayacağım, iyi tarafından bakıp devam etmeyeceğim. Görünen bir iyi taraf varsa tabi neden olmasın buyuralım ama eğer bişeyleri görmek için ayrıca çaba harcıyosam -ki harcamıyorum çünkü görünürde yoksa yoktur- biliyorum ki boşuna çabadır tüm olanlar.

Başlarken bi müzik çalıyodu şimdi bitti bütün tadım kaçtı.

Derli toplu olmak tüm derdim. Ama iyi ama kötü ama tatlı ama itici... Yeter ki derli toplu olsun. Yoruldum çünkü kararmış hayat yaması olmaktan. Benim tatlılığım bana zor yetiyo artık. N'olur ''mış' gibi yapmayalım sevgili hayat.

03 February 2010

uzun zamandır hiiç ama hiç bu kadar huzurlu olmamıştım. batman'dayım, saçma sapan şeyler yüzünden ayağıma dolandı bu batman. sonra bi üşendim bi üşendim gelmeye... ama gelince öyle olmadı işte. iş olmaktan da çıktı 2 dakikada. yine uçaktan çook korktum ama yanuımda 16 yaşında ve benden 100 kat korkan biri olunca annemin meşhur lafı geldi aklıma deli deliyi görünce çomağını saklar diye. uçak kalkarken mannnyakkk gibi sallandı yanımdaki cici pembe evcan kalpten ölmek üzere ben de korkudan gözlerim dolmuş ama ''hahahahahaha'' diye kahkaha atıp bu sallanma çok normal korkacak bişe olursa ben bayılırım sen o zaman kork diyip sakin-leşşşş-tirmeye çalışıyorum her ikimizide. esin kız gerçek bi şaka sanırsam, salaklıkla şakadan sakarlık arasında bi yerlerde gelip gidiyo... o mutlu olunca ben daha da bi iyi hissettim. uçaktan bi indik hepimizin çantaları sırılsıklam bazılarımızın eşyaları da öyle... gideyim dedim thy'ye maruzatımı bildireyim... tabi 18 kişi de kapıda beni beklio ve sanırım bi kısım neden dellendiğime ve şikayet etmek istediğime anlam veremedi. thy'ye gittim çantalar ıslak şikayette bulunmak istiyorum dedim. uçağın bagaj bölümünde ıslaklık var mı kontrol etmeliyiz dediler. ettiler. anons geldi ıslaklık yok die. sonra da istanbul da hava yağışlıydı ondan olmuştur diye dahiyane bir tahminde bulundular. yokkkhh yaa dedim ben de. beni ilgilendirmiyo çantam ıslak ve ben bunu bir bilene bidirmek o bilen kişiyi bildikleriyle daha da işe yaramaz bir hale getirmek istiyorum dedim. ben yüksek sesle böyle manasız şeyler söylerken tabi iç ses o arada orospu çocukları keşke popomun altında kalsanız ve nasılsa burda kabız olucam dönerken 5 günlük kakamı hepinizin aaazına yapabilsem diye de nefret dolu şeyler geliyo aklıma... bi yandan da tabi panikim çünkü bir otobüs dolusu gençlik merkezican beni beklio ama kararlıyım sakince bu işi bildirip şehre gidicem. sonra bana bilir kişi kılıklı kadın ded ki (aklım başıma geldi ve saatlerdir bunu düşünüyorum) hanfendi bütün uçağın çantaları ıslanmış kimse şikayetçi olmuyor siz neden bu kadar uzatıyorsunuz dedi. yemin ediyorum dışarıda çocuklar beklemiyor olsaydı orada soyunup kendimi yakmaya kalkabilirdim. mesele ıslanan 2 donum 1 tişörtüm değil, mesele benim tam da bu ilgi alaka eksikliği yüzünden sokakla hayatla olan kavgama değen en önemli acil çıkış uyarısı. ÇOK ÖNEMLİ Bİ SORU ABİİİ, bütün uçak ıslak ve neden sadece ben kıllanıyorum bu durumdan... henüz THY'den kimseye ulaşabilmiş değilim gerçi ulaşsam nolcak ''hanfendi maddi zarar var mı?'' YOK sizden başka şikayet eden var mı YOK. ben bu durumda uzun zamandır sevişememiş kadın anksiyetesine sahip muamelesi görüp uygun bir zamanda ilgilenilecek müşteriler listesine alınacağım... neden yaşıyoruz ki abi bu hayatta. ben bitik bir insanım artık yaa! neden şikayet ettim yaa çok pişmanım..
aman neyse yine de çok eelenceli. şimdi birileri yanımda mırmır ''ay ne güzel kaynaştık yaa'' diye bişeyler söölüyo. :)))