20 November 2009


bi sene önce nakaratını bulduğum ilk güfte denememin temasını belirlemeye çalışıyorum. farkettim ki bu tema belirleme durumu hayatlarımızın zehiri olmuş sigara gibi. her sabah, varoluş nedenine ''bi tema bul!'' sloganıyla uyanıyor, ellerini kullanmadan masturbasyona muktedir insanlar olma çabasını layıkıyla yerine getiriyoruz. doğası gereği ''temaya karşıyım'' ezberiyle entelcilik oynayan ahbaplarımızın o yalan doğaları gereği ''hayatta kalabilmek için mecburen'' içinde oldukları pisliğin RaP starı olmak şimdilerde tüm çabam. AMA işte dilimin ucunda sanki herşey de bi türlü gelmiyo. yüzüm gözüm kıpkırmızı ıkınmaktan. şu anda dinlemekte olduğum
''penceresi yola karşı
gelen geçen atır taşı
benim yarim kalem kaşlı
var ara eşini vay vay
saysana liraların beşini vay vay ''

diye sürüp giden rumeli türküsüyle idare etmeye çalışıyorum.

biraz popülist olabilirim yada okadar popülisttim ki artık bokum çıktı ve aslında erdiğimi sandığım level basit dünyevi rutinin en rezil seviyesinde ve ben burnumun ucundaki resmi göremiyorum. bi kere ''acilen sığlaşmak istiyorum'' demiştim ya :)) başardım. o kadar sığ biri oldum ki marmara bölgesindeki ineklerin su içtikleri yalaklara benim adımı veriyorlar anı olsun diye.

No comments: