07 January 2009


Herşeyin kendine göre bir zorluğu var dendiğinde, hep daha zor olanın içinde olduğunu varsayanlar 'hmmm sen öyle san pis şımarık bak senden daha beter halde olanlar var' der. Mevzu birilerinin birilerinden daha zor durumda olması diil ki. Bi durumun parçası olmaktır, kıyas manyağı yapan insanı. Kimi daha çok yol yürür, kimileri daha az para alır, kimileri 1.72 boyunda ama 42 kilodur falan filan. Neyi neyle kıyaslıyoruz bu hayatta? 34 haneli 170 küsür nüfuslu bi köyde yaşamıyoruz ki. Bu da benim kıyasım olsun hadi... Sikmişim bu dünyanın anasını diyen varsa buyursun benim külahıma anlatsın ne derdi varsa. 

Kendiyle kavga ederek çözemediği dertleriyle ilgili olarak başkalarına daha kolay saldırabiliyor insan. Ben bilirim canım sen gelirken ben dönüyodum hesabı 'daha kullanışlısı var bu çantanın niye torbayla eziyet çekiyosun' diye çoluğa çocuğa akıl vermek kolay. Türküz ondan olabilir mi? Mühim olan göt olduğunu farkına vardığında başkalarına götlük yapmadan çıkabilmek işin içinden. Ama bunun için akıldan öte insanda biraz vicdan olacak ki o foya ortaya çıkmasın. 

Yemezler. 

Dinliyor, anlıyor sonra da oluyorum. 

Niye yazamıyorum uzun süredir diye bi düşününce aklıma şöyle bişey geliyo; menopoza girmiş yada kocası tarafından aldatıldığını 15 dakika önce öğrenip, sosyalleşebilmesi için en uygun yer olduğuna inandığı 'etkili konuşma ve diksiyon kursuna' yazılan kadınlar...Kukumla ilgili bi derdim var gibi gelebilir ama diil. Ne anlama geliyo acaba? Sosyal insanlarız ya (!) etrafta çok fazla uyaran var ondan olabilir. 

Çok hayırlı işler yaptığım için kendimle gurur duymalı hatta üstüne bir de para aldığım için çok şanslı bir insan olmalıyım. Ne hoş!!!

No comments: