07 July 2008

Ömürde, çocukluk arkadaşlarından sıkça haber alma mevsimi geldi.
Çocuklar büyümüş, anneleri şimdilerde eskilere nazaran daha müsait, sayfiye yerleri buluşmaları organize ediyorlar. Çocuklarını çekiştirip, günah çıkarıyorlar. Arada bir çocuklarına sormadan, çocuklarının telefon numaralarını birbirlerine veriyorlar. Sonra mecburi telefon konuşmaları, akşam üzeri iş çıkışı buluşmaları, cehennem sıcağında "laf olsun masalar dolsun sevgi ve vefa tablomuz daha fiyakalı olsun" başlıklı düğün teşrifleri. Bu ne yaa. Şaka mısınız, parayla mı veriyolar sizi? Çıkın hayatımdan. Nitekim buluşma olaylarına pek girmiyorum, cep telefonu boşuna mı girdi hayatımıza biz büyürken? Hem ben küççükken aşık olduğum çocuğun düğününe niye gideyim, pezevenk miyim? Eski akadaşlarla başın derde girme olayı hayatın yılan hikayesi kısmının adı olunca basıyo tabi bu araşma buluşmalar.
Çocukluk arkadaşlarıyla yıllar sonra yeniden görüşüp, kankalaşacak kadar yaşlanılmadı yada onlara çıkaracak kadar günah olmadı henüz.
Yabaniyim, var mı?

No comments: