20 January 2008

Buyurun Benim.

Bir kere daha her türlü kadın hareketine karşı olduğumu hatırladım ve hiç pişman değilim. Şaka gibiler. Tacizi, sarkıntılığı "kadına uygulanan şiddet" kadar kısır bi yerden gören, dünya görüşü muhterem "insanlar". Sınıfsal mücadelelerini, yarattıkları en ala "class"larında sürdüren, mastürbasyon için kendi vibratörlerini kendileri üreten "güzel(!)" kadınlar. Çirkin olsanız daha mı iyi olurdu acaba? Mevzu daha az kişisel alınıp "şiddeti" herkesin anladığı yerden tanımlayıp, ürettiğiniz başetme yöntemleri daha "katılımı beceren" bi yerden olamaz mı? Böylesi daha pratik çözümlere yardımcı oluyosa ne güzel? Vapurda uğradığın tacizi protesto et kimse seni pandiklemesin. Bu mu yani? "Şahane götümü" pandiklediler o zaman benim de onları eşşek gibi iğneyle dürtmeye hakkım var. Oldu o zaman. Kadın olmaktan öte, şiddeti "ııı seni sapık adam al sana bi iğne" kampanyasıyla kınayabilen herkesi kutluyorum.

Ama bi dakka ben bu mevzunun altındaki fikri tam anlayamamış da olabilirm. Ordaki iğne aslında bir ironi. Ne kadar da "sığ"ım. Burda aslında anlatılmak istenen bambaşka bir dert var. Canım yakanı ben de acıtırım değil mevzu. O zaman mevzunun iletişim çalışmasının başarısızlığı. "davayı" başarılı bi şeklide anlatacak kadar çalışmaya vakit olmadı belkide. Ben çok fesatım. Ne de olsa gönüllü bi girişim. Derdini adam gibi anlatabilen bi kampanya iletişimi olamamış maalesef.

Sırf kadın olmaktan dolayı uğranan her türlü taciz ve şiddeti aktivist yöntemlerle protesto etmek, davayı sokaklarda savunmak, iki güzel lafa kanıp "en....(iyi bişe) kadın" olarak nitelendirilip bir erkeğin önce prensesi sonrada çok sevdiği için oyuncağı olma hastalığını tedavi edebiliyo mu? Eğer öyle ise bende size katılıyorum.
Hatta biraz daha ucuzlaşıp, sözlerime, mahalle kavgalarında sıkça başvurulan 9-12 yaş arası çirkeflikle son vermek istiyorum. "Katılıyorum... Hem de gülmekten".

No comments: