23 October 2006

Bittiiiii!!
Yemek yaptım az evvel, yaparken ağladım, yerken de.. Yemek üstü sigara içerken devam ediyordu ağlamam. Son kez yemek yapışıma mı ağladım, hiç sevmediğim mantarı yiyor oluşuma mı yoksa artık hem yemek yapabilen hem de mantar yiyebilen biri olmama şaşırıp korkumdan mı ağladım? Bilmiyorum. Garipti işte. Şimdi mantarın sevilmediği, yemek yapmanın becerilemediği ……. daha yüzlerce başkalığı olan Kifoz Ülkesi’ne dönme vakti. Bi daha mantar pişirir de yer miyim bilmiyorum. Ağlamaya devam edeceğim ama... Hiç yaşlanmamak için.

2 comments:

Anonymous said...

bilimsel gerçek: akarken gözyaşı, derideki kıvrımların kırışıklıkların düzelmesine yardımcı olur, ve siyah nokta emilimi sağlarmış.

Anonymous said...

tam olurmuş, gidip bi de öpeydin ev sahibinin elinden..